Sad Hezar Del

رفتی و صدهزار دلت دست در رِکیب ای جان اهل دل که تواند ز جان شکیب؟ گویی که احتمال کند مدتی فراق آن را که یک نفس نبود طاقت عِتیب؟ تا همچو آفتاب برآیی دگر ز شرق ما جمله دیده بر ره و انگشت بر حِسیب از دست قاصدی که کتابی به من رسد در پای قاصد افتم و بر سر نهم کتیب چون دیگران ز دل نروی گر روی ز چشم کاندر میان جانی و از دیده در حِجیب امّید روز وصل دل خلق می‌دهد ورنه فراق خون بچکانیدی از نهیب در بوستانسرای تو بعد از تو کی شود خندان انار و، تازه به و، سرخ‌روی سیب؟ این عید متفق نشود خلق را نشاط عید آنکه بر رسیدنت آذین کنند و زیب این طلعت خجسته که با توست غم مدار کاقبال یاورت بود اندر فراز و شیب همراه توست خاطر سعدی به حکم آنک خلق خوشت چو گفتهٔ سعدیست دلفریب چون دیگران ز دل نروی گر روی ز چشم کاندر میان جانی و از دیده در حِجیب امّید روز وصل دل خلق می‌دهد ورنه فراق خون بچکانیدی از نهیب تأیید و نصرت و ظفرت باد همعنان هر بامداد و شب که نهی پای در رِکیب

Rafti o sad-hezar delat dast dar rekib Ey jan-e ahl-e del ke tavanad ze jan shakib? Gu'i ke ehtemal konad moddati feraq An ra ke yek nafas nabod taqat-e etib? Ta hamcho aftab bar'ayi degar ze sharq Ma jomleh dideh bar rah o angosht bar hesib Az dast-e qasedi ke ketabi be man rasad Dar pay-e qased oftam o bar sar naham katib Chon digaran ze del naravi gar ravi ze chashm K'andar miyan-e jani o az dideh dar hejib Ommid-e ruz-e vasl del-e khalq midahad Varneh feraq khon bechekanidi az nahib Dar bostansara-ye to ba'd az to key shavad Khandan anar o taze beh o sorkh-ruy-e sib? In eyd mottafeq nashavad khalq ra neshat Eyd an ke bar rasidanat azin konand o zib In tal'at-e khojasteh ke ba tost gham madar K'eqbal yavar-at bovad andar faraz o shib Hamrah-e tost khater-e Sa'di be hokm-e ank Khalq-e khoshat cho gofteh-ye Sa'dist delfarib Chon digaran ze del naravi gar ravi ze chashm K'andar miyan-e jani o az dideh dar hejib Ommid-e ruz-e vasl del-e khalq midahad Varneh feraq khon bechekanidi az nahib Ta'yid o nosrat o zafarat bad ham'enan Har bamdad o shab ke nahi pay dar rekib